dinsdag 30 oktober 2012

Reconstruction of the European economy.


Employment and reconstruction of the economy, is this a joke?

First and foremost, one should not lose sight of that mass production and automation, by high burdens on labor, was constantly promoted. Out of necessity to production and high wage costs to lower were forced to replace humans by using machines. High turnover and mass sales had the system to maintain. The Second World War scattered by the Nazi system, through by Germany occupied territories, a system of comprehensive social provision and protection for the employee, so the industry is suddenly an almost twofold wage placed saw. There raw materials at ridiculously low prices from the third world were introduced this system yielded both industry and governments big money. The end of the colonial occupation also brought the end of the robbery of raw materials from developing countries and thus an inevitable change in the system. Although the spoil of colonial territories and third world tried to absorb through trade agreements with former colonies, they came here on little understanding and readiness, often violence against deemed undemocratic rulers were argued as reason in these areas to their own vassals in power to bring. (Congo – Rwanda - The Middle East - etc.)
Both the industrialization and production on the assembly line, as the improved incomes of workers and employees boosted further modernization and industrialization, just as the wealth among the laborer. Under pressure from unions became better pay a commonplace and increased wealth among the people, a fact that many governments generously was to seized to the labor costs by additional taxes, driving down the wage burden for industry and workers further increased. The industry, however, can catch its costs by charging a higher price to the consumers to charge, the employee there and not against, and thus must carry the full burden. The massive deployment of women workers in the circuit, however, caused many families exceptional but well deserved prosperity.
Where Western companies, governments and individuals, with the support of abundant credit, their lifestyle and investment under the seemingly endless stream of good buy products and raw materials, the mutual competition and opulence at its best had fed, runs eventually the mill spoke to overproduction and debt mountain by governments, businesses and individuals.
The rise of emerging economies and the postwar industrial rise of East Asia with Japan in the lead deployed a huge competition for the western industry.
The collapse of the system was to them that followed the global trend to predict, but also betrayed the logic that this could not indefinitely continue. Reconstruction of the western economy to the model for 2000 is a delusion, far beyond the capabilities of Western society.
Money and power have their place conquered and a great deal of the population is infected, and while luxury one became common, offered this the Psychopathic money vulture (Aryan disease) the opportunity to head to stabbing some extra nutrition gave to cultures as greed, fraud and corruption.
Through the years his rights far from commensurate with responsibilities grew, and became more and more rights and benefits granted to those who were not useful for the community, beside a mass of benefits and allowances to managers and agents disproportionate granted. Observe that in many of the Western countries, rights and benefits are recognized on the basis of political affiliation, which is just a spark in the powder keg of corruption.
A drastic change is more than necessary, but this is, especially in Europe, first and foremost the restoration of democracy needed, which can only by inflating the European Union and through forming a confederation. However, the inequality in all areas of the Member States is and remains in the short and medium term disabilities that the Union will destroy, and make progress impossible. Through a confederation Europe can still grow into a unit, without the relationship with the people will be broken.
Countries like Belgium are not only burdened with the patronizing of Europe, but have al by al also to deal with the fact that their democracy through the influence of the monarchy is an empty box. Those corruptions in services of the monarchy are maintained and democratic majorities in the country set aside as the monarch wish, may be no surprise. Obviously, the legal certainty associated with such circumstances undermined, and citizens can rely on fewer rights than criminals and illegal immigrants, while the law despite integrity in most judges is a sick joke. In immense codes every possible dispute over legal articles handled, allowing the skill and judgment of the judges is curtailed, while the amount of laws and exceptions to the law and rights makes jurisdiction far of easy and clear. This ill-digested information of rights is especially valuable for those who spend time and money to manipulate rights to their will, so that Joe Public has little chance to count for his rights.
An even greater handicap is the case-limitation in time and barring of the facts, so that rich people a procedure be able to stretch to the deadline and thus go unpunished, while the period for which a procedure on appeal must be waged, often is so short that the injured victim often too late to know that there is an appeal was possible. In certain lawsuits can and may people privately act to defend their own rights, but here is Joe Public often through corrupt verdicts put to shame, making the victim his confidence in the law is beaten to pieces, and he discouraged will relinquish further steps to his rights to claim. The latter harms the jurisdiction and contributes to the mistrust and disbelief in the law and servants for law and order by the majority of the population.


Reconstruction of employment is the first obstruction that must be taken.

Economy restores to its former glory, it seems impossible and not advisable, but employment can be recovered so that the economy can achieve a balance and prosperity for the deserving population at a healthy level is maintained. Here is the internal autonomy the only track that this target within a national and custom range will bring.
For Belgium, would by abolishing the monarchy the democracy and rights of the people safeguard. Monarchies have opposing interests than democracies, and may where his political influence by law or buying their personal interests prevail as disadvantages of the people.
Subvention for companies may be abolished; leaving only healthy and well-managed companies can develop and remain.
Taxes on extreme luxury should be further increased.
Taxes on a second home must be drastically increased.
Corruption must be fight through cumulating posts for mandataries and senior officials to ban. Personal income from employment, business or mandate of the spouse or legal partner of high state officials and senior officials has to be banned.
Corporate profits should be taxed higher, even if they are not being paid out.
To encourage recruitment of more workforces there is a need for load reductions. Labor remuneration must be basically relieved up till a net basic income of 2000 €.
In Belgium, one must purchasing power for meritorious people by ensuring basic household incomes extra exempt from 1000 € per family, plus € 700 per family member. (Ex. Man + Woman = 1000 € + (2x700) = 2400 € free of encumbrances by the Index 01.11.2012 - family allowances, disability and other welfare benefits stands out of calculation. This minimum requirement is anno 2112 still far away.)
CPAS reduce to compensation for lawful citizens.
Unemployment benefits linked to the number of working years, except unemployment at force majeure, such as proved closure or dismissal by restructuring etc.
Immediate deportation of illegal immigrants who are not flee for threatening situation and who their identity can't undisputed prove.
Encouraging reuse of materials and companies that specialize in recycling, which is particularly to high employment will result.


Reconstruction of the wealth for the deserving population is the next obstruction.

Anyone who does not want to work for the community can't rely on acquired rights or merits.
Reconstruction of wealth is a fact that can only be achieved through job creation with decent income for the working population, not by the working population to exploit, nor by the worker to keep into charge until the age over 60 years, for their full retirement. Practice, just as the science point to the fact that the labor force after their 60th still 100% productive, only to the exceptions should be counted. The abolition of unemployment compensation law for the recent graduate should lead to a higher rate of employment among young people, eliminating the need for longer working at the workers above 60 years can be minimized.
Without drastic action to restore employment we will be facing uprising of the mass.
The Belgian Governments of the last decades have their voters mislead with employment statistics based on non productive and part-time employment refine, and encouraging them by showing their statistics which are by this way to decorate, making it an unfair picture of the economic situation to the population was shown, while their mandataries shamelessly grabbed the money.
Training should be better tailored to the local needs of local industrial activities in consultation with the industries.
It is time that governments in this narrow country will take into account the need of knowledge of English as a second language and this is going to offer, so the youth were better armed against the future and the increasing globalization in all areas. Lack of knowledge of English will in the near future, each employee his chances of a decent respect to adopt limit.

Heropbouw van de Europese economie.



Tewerkstelling en heropbouw der economie, laat ons niet lachen!

Eerst en vooral mag men niet uit het oog verliezen dat men de massaproductie en automatisering, door hoge lasten op arbeidsuren, voordurend heeft gestimuleerd. Uit noodzaak om productiekosten en hoge loonkosten te drukken werden noodgedwongen mensen vervangen en machines ingezet. Hoge omzet zn massa verkoop moesten het systeem in stand houden.
De tweede wereldoorlog verspreide het NAZI systeem over de, door Duitsland, bezette gebieden, een systeem met uitgebreide sociale voorziening en bescherming voor de werknemer, waardoor de industrie zich plots voor een nagenoeg tweevoudige loonkost geplaats zag. Daar grondstoffen tegen belachelijk lage prijzen uit de derdewereld werden ingevoerd leverde dit systeem zowel de industrie als overheden grof geld. Het einde van der koloniale bezettingen brachten ook het einde van de roof van grondstoffen uit ontwikkelingslanden en daarmee ook een onvermijdelijke ommekeer in het systeem. Hoewel men de roof der koloniale gebieden en derde wereld trachtte op te vangen door handelsovereenkomsten met voormalige kolonies, stuitte men hier op weinig begrip en bereidheid, waardoor vaak geweld tegen vermeent ondemocratische heersers werd aangevoerd om in deze gebieden hun eigen vazallen aan de macht te brengen. (Kongo – Rwanda – Het middenoosten – enz.)
Zowel de industrialisering en productie aan de lopende band, als de verbeterde inkomens der arbeiders en werknemers stuwden de modernisering en industrialisering verder op, net zoals de welstand bij de werkende bevolking. Onder druk van vakbonden werd het betere loon een gemeengoed en steeg de welstand onder de bevolking, een gegeven dat door vele overheden gul werd aan gegrepen om de loonlasten door extra belastingen op te voeren, waardoor de loonlasten voor industrie en werknemer verder stegen. De industrie kan echter haar kosten door rekenen aan de consument en wentelt daarmee de hogere lasten af, de werknemer daar en tegen niet, en moet dus de volle lasten dragen. De massale inzet van vrouwen in het werknemerscircuit, veroorzaakte echter bij vele gezinnen een uitzonderlijke doch welverdiende welstand.
Waar westerse bedrijven, overheden en particulieren, met steun van overvloedige kredietverlening, hun leefwijze en investeringen op grond van de schijnbaar eindeloze stroom van goedkopen producten en grondstoffen, de onderlinge competitie en weelde ten top hadden gevoerd, loopt uiteindelijk de molen spaak op overproductie en schuldenbergen bij overheden, ondernemingen en particulieren.
De opkomst van nieuwe industrielanden en de naoorlogse industriële opmars van Oost Azië met Japan op kop, ontplooide een reusachtige concurrentie voor de westerse industrie.
De instorting van het systeem was voor hen die de wereldwijde evolutie volgden te voorspellen, doch ook de logica verried dat dit niet eindeloos kon blijven duren. Heropbouw van de westerse economie naar het model van voor 2000 is een waanbeeld en zinsbegoocheling, ver buiten de mogelijkheden van de westerse maatschappij.
Geld en macht hebben echter hun plaats veroverd en een groot deel van de bevolking geïnfecteerd, en terwijl luxe een gemeengoed werd, bood dit de Psychopathische geldgier (Arische ziekte) de gelegenheid om de kop op te steken wat extra voeding gaf aan graaicultuur, fraude en corruptie.
Door de jaren zijn rechten ver van evenredig met plichten gegroeid, en werden steeds meer rechten en voordelen toegewezen aan hen die zich niet nuttig maakten voor de gemeenschap, naast een stroom van voordelen en vergoedingen die voor verantwoordelijken en mandatarissen buiten elke proportie worden toegekend. Neem hierbij dat in vele der westerse landen, rechten en voordelen worden erkend op grond van politieke kleur, wat slechts de vonk in het kruitvat der corruptie doet terechtkomen.

Een drastische ommezwaai is meer dan nodig, doch hiervoor is, vooral in Europa, eerst en vooral het herstel van de democratie nodig, wat slechts kan door het opblazen van de Europese Unie en deze om te vormen tot een confederatie. Echter de ongelijkheid op alle terreinen der lidstaten, is en blijft op korte en middenlange termijn een handicap die de Unie de nek omwringt, en vooruitgang onmogelijk maakt. Via een confederatie kan Europa toch tot een eenheid groeien, zonder dat de band met het volk verbroken wordt.

Landen als België zitten niet alleen met de betutteling van Europa opgezadeld, doch hebben op de koop toe af te rekenen met het feit dat hun democratie via de invloed van de monarchie een lege doos is. Dat de corruptie ten diensten van de monarchie onderhouden wordt, en de democratische meerderheden in het land terzijde worden geschoven waar het de monarch past, mag niemand verwonderen. Uiteraard wordt de rechtszekerheid bij dergelijke toestanden ondermijnd, en kan de burger op minder rechten steunen dan criminelen en illegalen, terwijl de rechtspraak ondanks integriteit bij de meeste rechters een lugubere grap is. In immense wetboeken wordt elk mogelijk dispuut via wetsartikels behandeld, waardoor de bekwaamheid en oordeelkundigheid der rechters aan banden wordt gelegd, terwijl de hoeveelheid der wetten en uitzonderingen de rechtspraak en rechten onoverzichtelijk maken. Deze onoverzichtelijkheid is vooral waardevol voor hen die tijd en geld kunnen besteden om recht naar hun hand te zetten, zodat de Jan Publiek nauwelijks kans heeft om op zijn rechten te hunnen rekenen.
Een nog grotere handicap in de rechtspraak is limitering in tijdsduur en verjaring der feiten, waardoor kapitaalkrachtigen een procedure weten te rekken tot de termijn verstreken is en hierdoor vrijuit gaan, terwijl de termijn waarin een procedure of beroep gevoerd moet worden, vaak zodanig kort is dat de benadeelde niet zelden te laat te weten komt dat er nog beroep mogelijk was. In bepaalde rechtzaken kan en mag de particulier zelf zijn rechten verdedigen, doch hier wordt Jan Publiek niet zelden via corrupte uitspraak voor schut gezet, waardoor de gedupeerde zijn vertrouwen in de rechtspraak aan diggelen wordt geslagen, en hij ontmoedigd af zal zien van verdere stappen om zijn rechten op te eisen.
Vooral dit laatste schaad de rechtspraak en draagt bij tot het wantrouwen en ongeloof in de rechtspraak en het recht bij de meerderheid van de bevolking.


Heropbouw van de tewerkstelling is de eerste hindernis die moet genomen worden.


Economie herstellen naar de oude glorie, lijkt onhaalbaar en zelfs niet wensbaar, doch tewerkstelling kan men herstellen zodat de economie een evenwicht kan bereiken en de welstand voor de verdienstelijke bevolking op een gezond peil kan blijven. Hier is echter de interne autonomie de enige piste die dit doel binnen een landelijk en aangepast bereik zal brengen.
Voor België moet de monarchie afgeschaft worden wil men de democratie en rechten van de bevolking vrijwaren. Monarchieën hebben tegengestelde belangen dan democratieën, en kunnen daar waar zijn politieke invloed hebben of kopen, hun persoonlijke belangen laten primeren ten nadelen van het volk.
Subsidieringen van bedrijven mag men gerust afschaffen, waardoor slechts gezonde en goed beheerde bedrijven tot ontwikkeling kunnen komen en overblijven.
Lasten op extreme luxe moet verder verhoogd worden.
Lasten op een tweede verblijf moet men drastisch verhogen.
Corruptie moet bestrijden door cumulaties van ambten voor mandatarissen en topambtenaren te verbieden. Persoonlijk inkomen uit tewerkstelling, onderneming of mandaat van de echtgenote of wettelijke partner van mandatarissen en topambtenaren verbieden.
Bedrijfswinsten moet men hoger belasten, ook indien deze niet uitgekeerd worden.
Werving van personeel door oplopende lastenverminderingen naar het aantal werknemers bemoedigen. Arbeidsuren moet men direct ontlasten tot een netto basisinkomen van 2000€.
In België moet men koopkracht voor de verdienstelijke bevolking verzekeren door basis gezinsinkomens extra vrij te stellen vanaf 1000€ per gezin, vermeerderd met 700€ per gezinslid. (Vb. Man + Vrouw = 1000€ + (2x700) = 2400€ vrij van lasten index 01.11.2012 – kinderbijslag, invaliditeit en andere sociale uitkeringen niet inbegrepen. Een minimum behoefte waarvan men anno 2112 nog ver verwijderd is.)
OCMW herleiden tot tegemoetkoming voor legale burgers.
Werkloosheidsuitkeringen koppelen aan het aantal gepresteerde jaren, uitgezonderd werkloosheid door toedoen van heerkracht, zoals bedrijfssluiting of bewezen ontslag door herstructurering enz.
Directe uitzetting van illegalen die geen bedreigende situatie ontvluchten of hun identiteit niet onbetwist kunnen aantonen.
Het aanmoedigen van hergebruik van materialen en bedrijven die zich op hergebruik specialiseren, wat vooral een hoge tewerkstelling zal opleveren.


Heropbouw van de welstand voor de verdienstelijke bevolking is de volgende hindernis.

Diegene die zich niet in wil zetten voor de gemeenschap kan zich ook niet beroepen op verworven rechten of verdiensten.
Heropbouw van de welstand is een gegeven dat slechts kan gerealiseerd worden door werkverschaffing met redelijk inkomen voor de werkende bevolking, niet door de werkende bevolking uit te buiten, noch door de arbeider tot werken te dwingen tot op de leeftijd boven de 60 jaar, om een vol pensioen te genieten. De praktijk net zoals de wetenschap wijzen op het feit dat de werkkrachten die na hun 60ste nog 100% productief zijn, slechts tot de uitzonderingen moeten gerekend worden. Het afschaffen van vergoedingsrecht voor werkloosheid voor de schoolverlaters moet leiden tot een hogere graad van tewerkstelling bij jongeren, waardoor de noodzaak voor langer werken bij de arbeiders boven 60 jaar vervalt.
Zonder drastische maatregelen om de tewerkstelling te herstellen loop men de volksopstand tegemoet.
De Belgische regeringen der laatste decennia hebben hun kiezers bedrogen met tewerkstellingscijfers op basis van niet productieve en deeltijdse tewerkstelling, en het aanmoedigen hiervan om hun statistieken hiermee te tooien, waardoor men een oneerlijk beeld van de economische toestand aan de bevolking voorhield, terwijl hun mandatarissen schaamteloos het geld binnen graaiden.
Scholing moet lokaal beter afgestemd worden op de noden van plaatselijke industriële activiteiten in overleg met de industrieën.
Het wordt tijd dat men in dit bekrompen landje rekening gaat houden met de noodzaak van de kennis van het Engels, en dit als tweede taal gaat aanbieden, zodat de jeugd beter bewapend is tegen de toekomst en de toenemende globalisering op alle terreinen. Gebrek aan kennis van het Engels zal in de naaste toekomst elke werknemer zijn kansen om een degelijke betrekking aan te nemen beperken.

donderdag 4 oktober 2012

'Crisis duurt zeker tien jaar'


'Crisis duurt zeker tien jaar' (De Tijd 4/10/12)

Het duurt zeker 10 jaar vanaf het begin van de financiële crisis voordat de wereldeconomie weer in goede vorm is. Dat zei topeconoom Olivier Blanchard van het IMF woensdag tegen de Hongaarse nieuwssite Portfolio.hu.

Turbulente tijden en financiële chaos:  (E-Mail aan VB Antwerpen 22/10/2008 - 9H36 AM)

De Financiële crash was al lang in aantocht, en hierdoor niet alleen voorspelbaar, doch is momenteel duidelijk in een beginfase.

Westerse welstand was destijds een privilege der edelen en heersers, doch groeide door verenigingen en bundelingen der gilden en vakverenigingen uit tot een steeds grotere groep in onze westerse samenleving.

De bronnen van deze welstand, destijds plundering der bevolking door de adel, later door plundering der kolonies, en heden door uitbuiting van lage loonlanden, slinken zienderogen.

Door gebruik van arbeid in lage loonlanden, groeiende modernisatie en automatisering, zal dit leiden tot een drastische inkrimping der productieve inspanningen (door mankracht) in westerse landen. De verplaatsing van nuttige productiviteit naar automaten en derdewereldburgers heeft nochtans tot gevolg dat men verhoudingsgewijs steeds minder moet uitgeven aan arbeid en westerse werkkrachten, waardoor ondanks dalende marktprijzen, de afzetmarkt in westerse landen geleidelijk zal krimpen. Een krimpende afzetmarkt die, als gevolg van de lage lonen in de derde wereldlanden, daar nauwelijks toeneemt, wat dus geen compensatie biedt.

Ook de voormalige vlucht naar het oosten leverde de westerse samenleving slechts windeieren, terwijl de hard werkende oosterlingen hun aandelen zagen stijgen, werd het westerse aandeel steeds kleiner. De oosterse welstand gaat dan ook snel de hoogte in.

Plunderingen van de eigen bevolking en de derde wereld ondervind steeds meer weerstand. Wat voor 50 en meer jaren eenvoudig kon, kwam met de radio en vooral de TV op de helling, de bevolking werd mondig en wetend, doch vooral de PC en het onbegrensde en webverkeer is het keerpunt  in mogelijkheden en communicatie. Voor iedereen en overal is er communicatie en informatie, en de burgerij van hoog tot laag is wetend.

Het moet duidelijk zijn dat de schijnbare welstand in het westen, geleidelijk een holle doos werd, een opbouw zonder grondvesten en te zwak om overeind te blijven, uitgehold door privileges en rechten, die slechts in de westerse wereld worden aanvaard, rechten die het kapitalisme moeten ondersteunen, ten kosten van burgers en consumenten.

Het hoge aanbod van moderne technologie en amusement voor particulieren, creëerde een groeiende vraag met uitzinnige winsten voor ondernemers en producenten, terwijl overheden en banken, meer en meer krediet en waarborgen moesten aanbieden. Ook de stijgende stroom van derdewereld burgers die met alle geweld in het westen aan de slag willen, en niet zelden illegaal en onderbetaald aan de slag gaan, boog een steeds grotere geldstroom om naar de derdewereld, doch in die landen is de behoefte beperkt en de vraag naar westerse middelen en luxe gering, waardoor dit geld, vaak verspreid over een grote groep van mensen een zeer verspreide doch beperkte behoefte dekt, en nauwelijks voor het westen nuttige koopkracht en afzet biedt.

Hoge productiviteit met overproductie, stuit nochtans op een verzadiging der markten met afname van koopkracht, versterkt door snel stijgende behoefte aan huisvesting en voedsel. De snelle klim aan noodzakelijke middelen, waardoor de prijzen waanzinnig snel stijgen maken dat er steeds minder middelen resten voor luxe.

Bedrijven dreigen geleidelijk door krimpende vraag en over modernisatie, in overcapaciteit te komen, waardoor deze bedrijven daarom verlieslatend worden, met een niet te stuiten negatieve spiraal tot gevolg. Een spiraal met een niet meer te stuiten sneeuwbal effect.

Ook het ontbreken van individualisme, en de daaraan gekoppelde behoefte aan competitie, bij niet westerse volkeren, belet hun uitzinnige behoefte en de groei van hun afzetgebied zoals we deze in het westen kennen.

Stijgend verbruik in westerse landen, zonder directe productiviteit, en stijgende productiviteit in de derdewereld zonder toenemende koopkracht, vormt een toenemende geldstroom naar de derdewereld, om er uitzinnig vele in hun behoefte te voorzien, terwijl deze mensen, naar onze normen althans, armoedig en onbezorgd verder leven, zal uiteindelijk de doos van ons kapitalisme verder uitgehold geraken.

Ook de uitzinnige bevolkingsgroei, kunstmatig verwekt door onverantwoorde en uitzinnige interventies en medische technologie, hollen uiteindelijk de mogelijkheden en bronnen uit, waardoor voorraden schaars, doch kosten en inspanningen, steeds duurder worden.

Natuurlijke hulpbronnen worden kunstmatig opgedreven, terwijl deze vaak uizinnig kostbare ingrepen, niet alleen voor ontwrichting zorgen, doch ook een beroerd resultaat geven, terwijl massa’s kostbaar voedsel van plantaardige of dierlijke aard, perslot uit noodzaak vernietigd moet worden. Verliezen die zich hierdoor opstapelen, worden door subsidies aan de producent en ondernemer verheeld.

Doch ook hier zit een adder onder ‘t gras, daar kosten en verliezen met overheidsinterventies opgevangen worden, afgewend naar de gemeenschap, terwijl net hierdoor de koopkracht van de massa verder ondergraven wordt.

Ook de bescherming van spaarders en speculanten, zal ook nu, naar middeleeuwse gewoonte, op de werkende massa der belastingbetalers worden afgewend.

Alle inspanningen ten spijt, is er iemand die de rekening dient te vereffenen, en dit zal niet de kapitalist zijn, doch wel als van oudsher de bevolking en arbeider, doch de factuur zal blijven oplopen, en plunderingen kennen steeds een grotere weerstand en kostprijs.

Hendrik Leenders

De Europese muntunie, oktober 2012.


Het duurt zeker 10 jaar vanaf het begin van de financiële crisis voordat de wereldeconomie weer in goede vorm is. Dat zei topeconoom Olivier Blanchard van het IMF vandaag tegen de Hongaarse nieuwssite Portfolio.hu.

Blanchard bepleit in het interview een grotere solidariteit tussen leden van de eurozone en meer integratie in fiscaal en economisch beleid. Hij zei dat Europa verder moet gaan met integreren, wil de monetaire unie een succes worden. "Ik denk dat het vooruit of achteruit moet gaan. Het kan niet blijven zoals het is. Ik denk dat niemand echt achteruit wil gaan."

Grotere monetaire solidariteit tussen de leden van de unie zullen de unie verder ontwrichten, gezien de economische en mentale ontwikkelingsachterstand in enkele van haar gebieden, alleen kan leiden tot grotere weerstand bij de bevolking van ontwikkelde gebieden die de lasten en crisis zullen moeten dragen, en waarvan de massa van laaggeschoolden al werkend in armoede dreigen te verzinken, een fenomeen dat in bepaalde welvarende landen al realiteit is, waar een gezin op één inkomen terugvalt.

Het probleem met de muntunie is dat er landen zijn aangesloten die economische en monetair te ver van elkaar verwijderd zijn en dus geen eenheid kunnen vormen zonder dat dit ten kosten gaat van de sterk geëvolueerde leden van de Unie.

Vooral de oprichting van de muntunie was een voorbarige stap, onvoldoende voorbereid door gelijkschakeling op economisch vlak en monetaire interne capaciteit, terwijl Europa al te kampen had met de extreem sterke opkomst van vooral Aziatische groeilanden, en hun opkomende financiële impact op de wereldmarkt en vooral op het nabije Europa.

De unie leverde tot noch toe geen meerwaarde tegenover de vroegere economische samenwerking, doch kost de burger massa’s geld en biedt slechts Eurocraten keizerlijke inkomens door allerlei postjes in bestuursraden en bijkomende snoepjes die hen worden toegestoken, waardoor het verzet op controle op hun vermogen (de liberale eurocommissaris Karel De Gucht indachtig) ook logisch is. Het is echter duidelijk dat de vergroting van het politieke toneel, zoals dit door uitbreiding tot een Europese Unie slecht windeieren aan de bevolking heeft geleverd, terwijl het geheel onoverzichtelijk wordt en de misbruiken zich evenredig met de rijkdom der regeringsleden en High Society uitbreiden.

De vraag dringt zich op, of Europa deze crisis ooit te boven zal komen, tenzij men lasten extreem verhoogd naar de aanschaf van extreme luxe en op geldbeleggingen van hogere waarden, en men onbeperkt extreme vermogens, vooral van mandatarissen, mag controleren. Men kan niet eeuwig doorgaan met het plunderen van de werknemer, zonder in een wereldwijde burgeroorlog terecht te komen.


woensdag 3 oktober 2012

Crisis: De sneeuwbal krijgt vaart!


'Crisis duurt zeker tien jaar' (De Tijd 4/10/12)

Het duurt zeker 10 jaar vanaf het begin van de financiële crisis voordat de wereldeconomie weer in goede vorm is. Dat zei topeconoom Olivier Blanchard van het IMF woensdag tegen de Hongaarse nieuwssite Portfolio.hu.


Turbulente tijden en financiële chaos:  (E-Mail aan VB Antwerpen 22/10/2008 - 9H36 AM)

De Financiële crash was al lang in aantocht, en hierdoor niet alleen voorspelbaar, doch is momenteel duidelijk in een beginfase.

Westerse welstand was destijds een privilege der edelen en heersers, doch groeide door verenigingen en bundelingen der gilden en vakverenigingen uit tot een steeds grotere groep in onze westerse samenleving.

De bronnen van deze welstand, destijds plundering der bevolking door de adel, later door plundering der kolonies, en heden door uitbuiting van lage loonlanden, slinken zienderogen.

Door gebruik van arbeid in lage loonlanden, groeiende modernisatie en automatisering, zal dit leiden tot een drastische inkrimping der productieve inspanningen (door mankracht) in westerse landen. De verplaatsing van nuttige productiviteit naar automaten en derdewereldburgers heeft nochtans tot gevolg dat men verhoudingsgewijs steeds minder moet uitgeven aan arbeid en westerse werkkrachten, waardoor ondanks dalende marktprijzen, de afzetmarkt in westerse landen geleidelijk zal krimpen. Een krimpende afzetmarkt die, als gevolg van de lage lonen in de derde wereldlanden, daar nauwelijks toeneemt, wat dus geen compensatie biedt.

Ook de voormalige vlucht naar het oosten leverde de westerse samenleving slechts windeieren, terwijl de hard werkende oosterlingen hun aandelen zagen stijgen, werd het westerse aandeel steeds kleiner. De oosterse welstand gaat dan ook snel de hoogte in.

Plunderingen van de eigen bevolking en de derde wereld ondervind steeds meer weerstand. Wat voor 50 en meer jaren eenvoudig kon, kwam met de radio en vooral de TV op de helling, de bevolking werd mondig en wetend, doch vooral de PC en het onbegrensde en webverkeer is het keerpunt  in mogelijkheden en communicatie. Voor iedereen en overal is er communicatie en informatie, en de burgerij van hoog tot laag is wetend.

Het moet duidelijk zijn dat de schijnbare welstand in het westen, geleidelijk een holle doos werd, een opbouw zonder grondvesten en te zwak om overeind te blijven, uitgehold door privileges en rechten, die slechts in de westerse wereld worden aanvaard, rechten die het kapitalisme moeten ondersteunen, ten kosten van burgers en consumenten.

Het hoge aanbod van moderne technologie en amusement voor particulieren, creëerde een groeiende vraag met uitzinnige winsten voor ondernemers en producenten, terwijl overheden en banken, meer en meer krediet en waarborgen moesten aanbieden. Ook de stijgende stroom van derdewereld burgers die met alle geweld in het westen aan de slag willen, en niet zelden illegaal en onderbetaald aan de slag gaan, boog een steeds grotere geldstroom om naar de derdewereld, doch in die landen is de behoefte beperkt en de vraag naar westerse middelen en luxe gering, waardoor dit geld, vaak verspreid over een grote groep van mensen een zeer verspreide doch beperkte behoefte dekt, en nauwelijks voor het westen nuttige koopkracht en afzet biedt.

Hoge productiviteit met overproductie, stuit nochtans op een verzadiging der markten met afname van koopkracht, versterkt door snel stijgende behoefte aan huisvesting en voedsel. De snelle klim aan noodzakelijke middelen, waardoor de prijzen waanzinnig snel stijgen maken dat er steeds minder middelen resten voor luxe.

Bedrijven dreigen geleidelijk door krimpende vraag en over modernisatie, in overcapaciteit te komen, waardoor deze bedrijven daarom verlieslatend worden, met een niet te stuiten negatieve spiraal tot gevolg. Een spiraal met een niet meer te stuiten sneeuwbal effect.

Ook het ontbreken van individualisme, en de daaraan gekoppelde behoefte aan competitie, bij niet westerse volkeren, belet hun uitzinnige behoefte en de groei van hun afzetgebied zoals we deze in het westen kennen.

Stijgend verbruik in westerse landen, zonder directe productiviteit, en stijgende productiviteit in de derdewereld zonder toenemende koopkracht, vormt een toenemende geldstroom naar de derdewereld, om er uitzinnig vele in hun behoefte te voorzien, terwijl deze mensen, naar onze normen althans, armoedig en onbezorgd verder leven, zal uiteindelijk de doos van ons kapitalisme verder uitgehold geraken.

Ook de uitzinnige bevolkingsgroei, kunstmatig verwekt door onverantwoorde en uitzinnige interventies en medische technologie, hollen uiteindelijk de mogelijkheden en bronnen uit, waardoor voorraden schaars, doch kosten en inspanningen, steeds duurder worden.

Natuurlijke hulpbronnen worden kunstmatig opgedreven, terwijl deze vaak uizinnig kostbare ingrepen, =iet alleen voor ontwrichting zorgen, doch ook een beroerd resultaat geven, terwijl massa’s kostbaar voedsel van plantaardige of dierlijke aard, perslot uit noodzaak vernietigd moet worden. Verliezen die zich hierdoor opstapelen, worden door subsidies aan de producent en ondernemer verheeld.

Doch ook hier zit een adder onder ‘t gras, daar kosten en verliezen met overheidsinterventies opgevangen worden, afgewend naar de gemeenschap, terwijl net hierdoor de koopkracht van de massa verder ondergraven wordt.

Ook de bescherming van spaarders en speculanten, zal ook nu, naar middeleeuwse gewoonte, op de werkende massa der belastingbetalers worden afgewend.

Alle inspanningen ten spijt, is er iemand die de rekening dient te vereffenen, en dit zal niet de kapitalist zijn, doch wel als van oudsher de bevolking en arbeider, doch de factuur zal blijven oplopen, en plunderingen kennen steeds een grotere weerstand en kostprijs.

Hendrik Leenders